مجموعه آثار ايرانی موزه هنرهای معاصر

1 – موزه هنرهای معاصر تهران از معدود اماکن عمومی است که کاملا مناسب ساخته شده و معلولان هنگام حرکت با هیچ مانع فیزیکی برخورد نمی کنند.

2 – دیروز به نمایشگاه آثار ایرانی آنجا رفتم. صادقانه بگم شوکه شدم، اصلا انتظار کارهای ایرانی با این کیفیت عالی را نداشتم. اول تصمیم گرفتم که نام بعضی از آنهایی را که خوشم می آید بنویسم اما در پایان وقتی از آخرین گالری خارج شدم نام 29 نفر را یادداشت کرده بودم! بعضی از آثار جدا زیبا بودند هرچند تک و توک کارهای درپیت هم بود.

3 – خلوت بود در آن ساعت ها و جز موزیک ملایم و وهم آلودی که پخش می شد، تنها صدای موجود قیز-قیز ویلچر من بود!

4 – به چند مورد حضور پر رنگ ریاضیات در آثار هنری برخوردم. هرچند هندسه و ریاضی از دیرباز در هنر ایرانی وجود داشته (اعم از کاشی کاریها، خوشنویسی و...) اما با دیدن آثار مدرن ریاضیاتی رگ گیرتم باد کرد و هیجان زده شدم!

5 – سایه سهراب سپهری بر نمایشگاه سنگینی می کرد. از همان ابتدای ورود به گالریهای اصلی، دقت سهراب در درک طبیعت و دو اثر آبستره شما را به دنیای هنر پرتاب می کرد.

6 – به جز سهراب هنرمندان معروفی مثل مرتضی ممیز، آیدین آغداشلو، غلامحسین نامی، هانیبال الخاص، پرویز کلانتری، تناولی، معصومه سیحون، یعقوب عمامه پیچ، نصرت الله مسلمیان و خیلی های دیگر کار داشتند. اما آن 29 نفری که گفتم را اکثرا تا به حال اسمشان را نشنیده بودم. نکته جالب حضور دو کار از مهندس میرحسین موسوی بود.

7 – عجیب ترین کار، باران بود اثر کامبیز صبری. یک کار مدرن و فوق العاده جالب از جنس پلکسی گلاس و آینه که در آن به نظر می رسید زمان متوف شده و قطرات باران روی هوا معلق اند. باید از نزدیک ببینید تا بفهمید چی می گم.

8 – تأسف بارترین تابلو اثری از فریدون آو بود که رطوبت، بخشی از کار را خراب کرده بود. این قدر که از شرایط نگهداری انبارهای موزه معاصر می گویند، ظاهرا پر بیراه هم نیست.

9 – نمایشگاه تا پنجشنبه بیشتر باز نیست، پس باید زود بجنبید.

10 – تنهایی هم عجب کیفی می ده ها!!

/ 7 نظر / 12 بازدید
هانی

اگه به ايرانی ها بها داده بشه جهان رو فتح ميکنند ولی حيف که امکاناتش نيست

هانی

سلام خيلی خوبه که شما اين همه توانايی دارين و خودتون رو نباختين واقعا بهتون تبريک ميگم و از اشنايی با شما بسيار خوشوقتم

هيچ

يه چند تا عکس ميگرفتی برا امثال من که ايران نيستن

هيچ

ببخشيد که خيلی دارم دير ميام خدمتت. چند وقتی خيلی سرم شلوغ بود. سران مملکت ما دنبال چی هستند؟ قصد بر اندازی حکومت خودشون رو که ندارن، دارن؟ اون چيزهائی هم که من گفتم اونقدر ساده ميشه بهش رسيد که به ذهن منی که اصلا درس سياست نخوندم رسيد. حالا اميدوارم که به ذهن سران مملکت ما هم رسيده باشه. با تمام اين حرفها، من خيلی بعيد ميدونم که توی ايران سران مملکت دنبال سلاح هسته ای باشن. همونطوری هم که گفتم، ما همينجوری که الان جلوی زورگوئی غرب وايساديم، جلوی سلاح هسته ای ساختن نظام خودمون هم می ايستيم. نه بخاطر اينکه ايران از نظر نظامی قوی نشه... بخاطر سختی هائی که بعدا داره و هيچکس دلش برای اون سختی ها که تنگ نشده! باهات موافقم. ادبيات ما خيلی خشن هست. ولی فکر نميکنی بايد باشه؟ يا حداقل تا حدی؟ بيبن، بعنوان مثال انگلستان رو نگاه کن. نخست وزير مياد ميگه که ما نميخوايم ايران سلاح هسته ای داشته باشه و هيچ گزينه ای هم منتفی نيست... بعد وزير خارجه مياد ميگه که نه. ما تو جنگ ايران شرکت نميکنيم. بعد فلان ژنرال ارتش مياد ميگه که ما از منافعمون توی خاورميانه دفاع ميکنيم.

هيچ

بعد وزير دفاع مياد ميگه که ما با ايران از راه صحبت مه چيز رو حل ميکنيم. ميخوام بگم که، توی اين اوضاعی که همه چيز رو سياسی کردن، هيچ وقت نبايد از موضع ضغف صحبت کرد. اگر رئيس جمهور ايران اون لحن دفاعی رو نگيره...اگر يکی از سردارهای ارتش نگه که اگر به ما حمله بشه ما اسرائيل رو ميزنيم و کلا اگر اينجوری صحبت نشه، اون وقت اونها خيلی راحت تر با همين ادبيات با ما روبرو ميشن و خودشون رو قوی از ما بالاتر نشون ميدن. از اون طرف هم اگر تک تک اين حرفها تکذيب نشه، همه چيز بهم ميريزه. اينها ادبيات خشن نيست...اينها همش تهديدهای سياسی. اگر اينها رو نگن، احساس ميشه که از ترس دارن سازش ميکنن. منطقی حرف زدن خوبه...ولی کسی که منطقی حرف نميزنه رو نميشه باهاش منطقی حرف زد. وقتی که غرب داره با زور سعی ميکنه که يه چيزی رو تحميل کنه، نميشه باهاش با منطق مذاکره حرف زد. بازم ببخشيد که دير اومدم. موفق باشی

آرماگدون

بابا ایول! شما که از ما فعالترید ! چن وخته پیش مطلب جدید رو سایت فرستادم که نمایش عمومی نشد ،خسته کننده است این سایت تبی بسی ...به فکر جایی برایه ادامه نوشته هایم هستم همه جا وبلاگ دارم ولی نمی دونم کدومشونو انتخاب کنم برا کامنت گزاشتن! ...اتفاقا چن وخته پیش باز یادم نمیاد کی ؟ با رفق تصمیم گرفتیم سری به موزه مذکور بزنیم اما از آنجایی که خیلی آپدیتیم یک روز دیرتر رفتیم ...درست سر جمع و جور کردن و شست و رفت و روب رسیدیم ... وه که چه آهنگهای مزخرفی و سبکی ایضا ...یکی بگه جامعه ما و این حرفا آخه ؟!... رپر تریپ گله گشاد و اشعار حاوی مضامین تفاله های ذهن ... تو درتیپ بودن رویه شماعی زاده رو هم سفید کردن اینا ... به ما هم شد سرکی بد نیست ...هیییییییی که چه دنیاییه ؟!؟!؟