هوشنگ ابتهاج (سایه)
عکس از سایت گیل یار

دیرست گالیا!
در گوش ِ من فسانه‌ی دلدادگی مخوان
دیگر ز من ترانه‌ی شوریدگی مخواه
دیرست، گالیا! به ره افتاد کاروان
عشق ِ من و تو... آه
این هم حکایتی‌ست
اما درین زمانه که درمانده، هر کسی
از بهر ِ نان ِ شب
دیگر برای عشق و حکایت مجال نیست
شاد و شکفته در شب ِ جشن ِ تولدت
تو بیست شمع خواهی افروخت تابناک
امشب هزار دختر ِ همسال ِ تو‌، ولی
خوابیده‌اند گرسنه و لخت روی خاک
زیباست رقص ِ ناز ِ سرانگشت‌های تو
بر پرده‌های ساز
اما هزار دختر ِ بافنده این زمان
با چرک و خون ِ زخم ِ سرانگشت‌هایشان
جان می‌کنند در قفس ِ تنگ ِ کارگاه
از بهر ِ دستمزد ِ حقیری که بیش از آن
پرتاب می‌کنی تو به دامان ِ یک گدا
وین فرش ِ هفت رنگ که پامال ِ رقص ِ توست
از خون و زندگانی ِ انسان گرفته رنگ
در تار و پود ِ هر خط و خالش هزار رنج
در آب و رنگ ِ هر گل و برگش هزار ننگ
اینجا به خاک خفته هزار آرزوی پاک
اینجا به باد رفته هزار آتش ِ جوان
دست ِ هزار کودک ِ شیرین ِ بی گناه
چشم ِ هزار دختر ِ بیمار ِ ناتوان
دیرست، گالیا!
هنگام بوسه و غزل عاشقانه نیست
هر چیز رنگ ِ آتش و خون دارد این زمان
هنگامه‌ی رهایی لب ها و دست‌هاست
عصیان ِ زندگی‌ست
در روی من مخند!
شیرینی ِ نگاه ِ تو بر من حرام باد!
بر من حرام باد ازین پس شراب و عشق!
بر من حرام باد تپش‌های قلب ِ شاد!
یاران ِ من به بند
در دخمه‌های تیره و نمناک ِ باغ ِ شاه
در عزلت ِ تب آور ِ تبعیدگاه ِ خارک
در هر کنار و گوشه ی این دوزخ ِ سیاه
زودست، گالیا!
در گوش ِ من فسانه‌ی دلدادگی مخوان!
اکنون ز من ترانه‌ی شوریدگی مخواه!
زودست، گالیا! نرسیده‌ست کاروان...
روزی که بازوان ِ بلورین ِ صبحدم
برداشت تیغ و پرده‌ی تاریک ِ شب شکافت
روزی که آفتاب
از هر دریچه تافت
روزی که گونه و لب یاران ِ هم نبرد 
رنگ ِ نشاط و خنده‌ی گم‌گشته بازیافت
من نیز بازخوام گردید آن زمان
سوی ترانه ها و غزل‌ها و بوسه‌ها
سوی بهارهای دل‌انگیز ِ گل افشان
سوی ِ تو
عشق ِ تو!

شعر از هوشنگ ابتهاج (سایه). برگرفته از سایت آوای آزاد

/ 10 نظر / 11 بازدید
عروس بیچاره

سلام آسفالت خیس رو خوندم یه سوال؟ تو که از فاحشه بدت میومد چرا خودمونی اسمشو پرسیدی؟؟ قضیه چی بود؟؟؟[تعجب]

سودابه

خیلی غمناک بود: بر من حرام باد ازین پس شراب و عشق! بر من حرام باد تپش‌های قلب ِ شاد! یاران من به بند [گل] سرت سلامت باشه مانی جان

pink

گالیا اسمه؟

نازنین

اااا اين عكس كفشه چقدر شبيه اون داستانيه كه برات تعريف كردم كلي جا خوردم

نگین حسینی

دیریست گالیا ... منو یاد هلیا انداخت: باردیگر شهری که دوست می داشتم ... قشنگ بود. ممنون [گل]

نگین حسینی

راستی این صفحه پر از عکس پا و کفشه! مخصوصنه؟ [چشمک]

رازقی

مرسی از شعر زیبا .... "عشق ِ من " صحیحه نه عشق ِ تو ....

مریم

سلام .شما همون بابا لنگ درازی ؟

مریم

ووبلاگتون باحال بیییددددددددددددددد...... منم یه وبلاگ دارم ولی هنوز شروع به نوشتن نکردم ..راستشو بخوای جراتشو ندارم ..می ترسیم اون طور که شایسته است نتونم بنویسم ...جودی آبوت میگردی ؟؟؟؟؟؟؟[نیشخند] گشتم نبود نگرد نیست !!!!!

مریم

راستی یه چیزی از این عکسه مال خودتونه دیگه ؟ از چشماتون شیطنت میباره در حد المپیکککککک