هر بار که چشمانم را باز می‌کنم امیدی در پس ذهنم است که تمام چیزهایی را که این روزها دیده‌ام، خوابی بوده باشد. خوابی سنگین و هولناک که تلنگری باشد برای بیشتر دوست داشتنِ خانواده‌ام. و هر بار ناامیدتر می‌شوم. و هر بار بیشتر می‌فهمم که گیجم هنوز.

تا امروز هفت بار چشم باز کرده‌ام و هنوز چشمانِ باز ِ تو را، باز ندیده‌ام.

۱۴ بهمنِ تلخ ۱۳۸۹

 

/ 1 نظر / 15 بازدید
سمانه

دردناک ترین نعمت خدا، خانواده است. دردناک ترین موهبت خدا هم دوست داشتن خانواده است.