شعری از عطار

 

ره میخانه و مسجد کدامست؟                                    

که هر دو بر من مسکین حرامست

<?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />

 

نه در مسجد گذارندم که: رندست                               

نه در میخانه، کین خمّار خامست

 

میان مسجد و میخانه راهیست                                  

بجویید، ای عزیزان، کین کدامست؟

 

مرا کعبه خراباتست امروز                                      

حریفم قاضی و ساقی امامست

 

به میخانه امامی مست خفتست                                  

نمی دانم که آن بت را چه نامست؟

 

برو، عطار، کو خود می شناسد                                

که سرور کیست، سرگردان کدامست؟

 

/ 2 نظر / 7 بازدید
taraneh

دلی دارم چو مرغ پا شکسته/ چو کشتی بر لب دريا نشسته /همه گويند طاهر تار بنواز / صدا کی ميدهد تار شکسته/...دمق نباشی دلمون ميگيره اگه حالت با فحش خوب ميشه من هر روز ميام يه فحش ميدم می رم...خوبه؟

احسان

به راه ميكده مانده، زمسجد گشته ام رانده، كجا مانم، كجا آيم، كجايست در جهان جايم ( ماني جان اينو في البداهه برات از خودم در وكردم)