پادراز

مجموعه آثار ايرانی موزه هنرهای معاصر

1 – موزه هنرهای معاصر تهران از معدود اماکن عمومی است که کاملا مناسب ساخته شده و معلولان هنگام حرکت با هیچ مانع فیزیکی برخورد نمی کنند.

2 – دیروز به نمایشگاه آثار ایرانی آنجا رفتم. صادقانه بگم شوکه شدم، اصلا انتظار کارهای ایرانی با این کیفیت عالی را نداشتم. اول تصمیم گرفتم که نام بعضی از آنهایی را که خوشم می آید بنویسم اما در پایان وقتی از آخرین گالری خارج شدم نام 29 نفر را یادداشت کرده بودم! بعضی از آثار جدا زیبا بودند هرچند تک و توک کارهای درپیت هم بود.

3 – خلوت بود در آن ساعت ها و جز موزیک ملایم و وهم آلودی که پخش می شد، تنها صدای موجود قیز-قیز ویلچر من بود!

4 – به چند مورد حضور پر رنگ ریاضیات در آثار هنری برخوردم. هرچند هندسه و ریاضی از دیرباز در هنر ایرانی وجود داشته (اعم از کاشی کاریها، خوشنویسی و...) اما با دیدن آثار مدرن ریاضیاتی رگ گیرتم باد کرد و هیجان زده شدم!

5 – سایه سهراب سپهری بر نمایشگاه سنگینی می کرد. از همان ابتدای ورود به گالریهای اصلی، دقت سهراب در درک طبیعت و دو اثر آبستره شما را به دنیای هنر پرتاب می کرد.

6 – به جز سهراب هنرمندان معروفی مثل مرتضی ممیز، آیدین آغداشلو، غلامحسین نامی، هانیبال الخاص، پرویز کلانتری، تناولی، معصومه سیحون، یعقوب عمامه پیچ، نصرت الله مسلمیان و خیلی های دیگر کار داشتند. اما آن 29 نفری که گفتم را اکثرا تا به حال اسمشان را نشنیده بودم. نکته جالب حضور دو کار از مهندس میرحسین موسوی بود.

7 – عجیب ترین کار، باران بود اثر کامبیز صبری. یک کار مدرن و فوق العاده جالب از جنس پلکسی گلاس و آینه که در آن به نظر می رسید زمان متوف شده و قطرات باران روی هوا معلق اند. باید از نزدیک ببینید تا بفهمید چی می گم.

8 – تأسف بارترین تابلو اثری از فریدون آو بود که رطوبت، بخشی از کار را خراب کرده بود. این قدر که از شرایط نگهداری انبارهای موزه معاصر می گویند، ظاهرا پر بیراه هم نیست.

9 – نمایشگاه تا پنجشنبه بیشتر باز نیست، پس باید زود بجنبید.

10 – تنهایی هم عجب کیفی می ده ها!!

+ پادراز ; ۱٢:٤٠ ‎ب.ظ ; ۱۳۸٥/٢/۱۳
comment نظرات ()